عدالت بازنشستگی؛ اصلاح ماده ۱۰۶ نباید گذشته را فراموش کند
پایگاه خبری اولکامیز- اظهارات اخیر علاءالدین رفیعزاده، معاون رئیسجمهور و رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور، درباره نابرابری در نظام پرداخت و ضرورت اصلاح ماده ۱۰۶ قانون مدیریت خدمات کشوری، بیانگر یک واقعیت مهم است: میان شیوه پرداخت حقوق شاغلان و مبنای محاسبه حقوق بازنشستگی، در مواردی فاصلهای ایجاد شده که نیازمند اصلاح قانونی است. دولت نیز اصلاح ماده ۱۰۶ را با هدف کاهش این فاصله و ترمیم حقوق بازنشستگان دنبال میکند.
اصل اصلاح، اقدامی مثبت و قابل دفاع است؛ اما یک پرسش اساسی همچنان باقی است:
اگر امروز پذیرفتهایم که مبنای کسور بازنشستگی و نحوه پرداختها نیازمند اصلاح بوده است، تکلیف بازنشستگانی که سالها با همین نظام خدمت کرده و امروز بازنشسته شدهاند چیست؟
بازنشسته امروز، شاغل دیروز همین نظام اداری است؛ سالها خدمت کرده و مطابق مقررات، کسور بازنشستگی پرداخته است. بنابراین شایسته نیست اصلاح قانون فقط آینده را ببیند و گذشته را فراموش کند.
مطالبه روشن است: در اصلاح ماده ۱۰۶، برای بازنشستگان سنوات گذشته نیز باید حکم صریح و قانونی پیشبینی شود؛ دستکم در مواردی که کسور مربوط پرداخت شده یا سابقه و حق قانونی آنان قابل احراز است، سازوکار احراز سوابق، محاسبه مابهالتفاوت و اصلاح حقوق تعیین شود.
این مطالبه امتیازخواهی نیست؛ سخن از تناسب میان سابقه خدمت، کسور پرداختشده و حق بازنشستگی است. قانونگذاری گذشته نیز نشان داده است که در مواردی، برای کسور پرداختشده بابت برخی مزایا، امکان احتساب سوابق پیشبینی شده است.
با احترام به تلاشهای آقای رفیعزاده، اکنون که این نارسایی بهدرستی مورد توجه قرار گرفته، انتظار جامعه بازنشستگان این است که اصلاحات، فقط شامل کسانی نشود که هنوز شاغلاند یا در آینده بازنشسته میشوند. هزینه تأخیر در اصلاح قانون نباید بر دوش بازنشسته دیروز گذاشته شود.
این موضوع تقابل شاغل و بازنشسته نیست؛ اتفاقاً کارمند امروز نیز باید از حق بازنشسته امروز دفاع کند، زیرا بازنشسته امروز، آینده خود اوست.
از مجلس شورای اسلامی انتظار میرود هنگام بررسی اصلاح ماده ۱۰۶، حقوق و سوابق بازنشستگان گذشته را نیز در متن قانون تعیین تکلیف کند؛ و از دستگاههای نظارتی انتظار میرود موضوع را از منظر قانون، عدالت، حقوق مکتسبه، سوابق پرداخت کسور، شفافیت و حقوق عمومی بررسی کنند.
شاغل امروز باید دیده شود؛
بازنشسته آینده باید دیده شود؛
اما بازنشسته دیروز نیز نباید فراموش شود.
اگر عدالت است، برای همه باشد؛
اگر اصلاح است، گذشته را هم ببیند؛
و اگر کسور پرداخت شده است، حق قانونی ناشی از آن نیز نادیده گرفته نشود.
اصلاح ماده ۱۰۶ میتواند فرصتی ارزشمند برای برقراری رابطهای عادلانهتر میان حقوق واقعی، کسور واقعی و حقوق بازنشستگی باشد؛ به شرط آنکه قانونگذار، گذشته و آینده را همزمان ببیند.
بازنشسته نباید هزینه تأخیر در اصلاح قانون را بپردازد.
به قلم: حاجیگلدی کُر
www.ulkamiz.ir
