یادداشت

برای دکتر شکیبایی 

گنج زری بود در این خاکدان*

پایگاه خبری اولکامیز – لطیف ایزدی :

آغاز کلام:

این سوگ نوشته را قرار بود زودتر بنویسم ولی به علت مشغله های فرهنگی آموزشی رسانه ای ممکن نشد با این حال به خاطر اهمیت موضوع و سنگین بودن ضایعه فقدان دکتر شکیبایی برای ترکمن صحرا با تاخیر به رشته تحریر در می آورم به قول مولانا:

مدتی این مثنوی تأخیر شد / مهلتی بایست تا خون شیر شد

نیمه آیان ماه بامداد جمعه وقتی صفحات مجازی اولکامیز را دیدم همکارم حاجی قربان طریک تصویر و خبر درگذشت دکتر شکیبایی را به عنوان پست آخر کار کرده بود. باور نکردم. ولی برای مرگ چاره ای جز تسلیم نیست. انا لله و انا الیه راجعون گویان این سوگ سروده جانسوز مولانای شعر و عرفان به یادم آمد :

گفت کسی خواجه سنایی بمرد / مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد

کاه نبود او که به بادی پرید / آب نبود او که به سرما فسرد

شانه نبود او که به مویی شکست/ دانه نبود او که زمینش فشرد

گنج زری بود در این خاکدان / کو دو جهان را بجوی می‌شمرد

قالب خاکی سوی خاکی فکند / جان خرد سوی سماوات برد **

دکتر شکیبایی را بیشتر یارانش به نام «بابا » و « دکتر » صدا می زدند. شخصیتی فراموش نشدنی که زودهنگام در ۵۲ سالگی درگذشت و در صفا ایشان، گورستان قدیمی کومیش دپه چهره در نقاب خاک کشید.

دانش آموخته دانشگاه تهران 

فردایش با عمویم از جاده شمالی آق قلا به مراسم ختم اش عزیمت نمودیم و در مسیر در باره اخلاق، افکار و ویژگی هایش گفتگو کردیم.

دکتر عبدالحمید ایزدی گفت: چند دهه است که با زنده یاد دکتر شکیبایی از نزدیک در ارتباط هستم و او را به خوبی می شناسم. آن مرحوم انسانی دغدغه مند، دلسوز و شجاع بود. از نظر سیاسی به جریان اصلاح طلبان تعلق داشت. یکی از نخبگان منطقه بود. هر دو دانش آموخته یک دانشگاه هستیم. من سال ۶۸ از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شدم و دکتر شکیبایی سال ۷۲ به دانشگاه تهران راه یافت.

رئیس پیشین اداره دامپزشکی شهرستان های گمیشان و  ترکمن افزود: با توجه به شغل و کار و حرفه و مسئولیتم با دکتر شکیبایی مراوداتی داشتم. آن مرحوم همیشه در انتخابات شورای نظام دامپزشکی استان گلستان رای اول می آورد چرا که در بین هم صنفی هایش محبوبیت و مقبولیت داشت. همه به او اعتماد می کردند. دکتر شکیبایی بیش از یک دهه به عنوان ریاست شورای نظام دامپزشکی گلستان خدمت کرد. در مسئولیتش قاطع بود و به کسی باج نمی داد  رک و صریح سخن می گفت. نترش و حق طلب بود.  البته هزینه هم داد و دو بار در انتخابات مجلس شورای اسلامی تایید نشد.

عمارت سرخ و باشکوه

۴۰ دقیقه قبل از نماز مغرب به چادر عزا رسیدیم. چادر در کنار عمارتی باشکوه، زیبا و سرخ قرار داشت که به کاخی مجلل شبیه بود. خانه ای نوین که یادآور شکوه و عظمت ساختمان های چوبی و تاریخی کومیش دپه بود. دریافتم که خانه دکتر شکیبایی است. به گفته یکی از اقوامش ، آن مرحوم برای ساختنش چه زحمت ها کشیده بود. در مهندسی و ساخت آن حساسیت و خلاقیت به خرج می داد.

یکی دیگر از خویشاوندانش می گفت: دکتر در طبقه فوقانی خانه اش اتاقی داشت که اختصاصی بود و هیچ کسی حق ورود به آن را نداشت مگر با اجزه و رخصت دکتر. آنجا اتاق خلوتش بود. کتاب می خواند. در اندیشه فرو میرفت. برای آینده برنامه ریزی می کرد. و نقشه می ریخت. ایده تولید می شد و ..

به نظرم هر انسان بزرگی به خلوتگاهی نیاز دارد. غار حرا خلوتگاه حضرت محمد بود. خانقاه خلوتگاه بایزید بود. استادان دانشگاه دفتر مخصوص دارند و … اساسا بهترین آثار در خلوت خلق شده اند.

سخنان یاران « دکتر »

در چادر و پیرامونش یاران و شهروندان و اقوام و خویشان دکتر همه در ماتم بودند. حمید حاجی ، کاکا دده، قدیر اونق، ناصر کلته، کریم ذوقی، مهران عارف، شریف مختومی و …

شب وفاتش مهدی بهزادیان رئیس جبهه اصلاحات گلستان زنگ زد و گفت: دکتر همچون نامش شکیبا بود برای اصلاحات سنگ تمام گذاشت.

استاد و همکار مطبوعاتی ام حاج حمید کمی گفت دکتر حیف شد یکی از بهترین ها بود. کومیش دفه یکی از سرمایه های فکری اجتماعی خود را از دست داد.

استاد کاکا دده خزینی یکی از فعالان پیشکسوت کومیش دپه اظهار داشت: دکتر سیاسی و آرمانگرا بود نگاه انتقادی به مسائل مختلف داشت. بی عدالتی و تبعیض را تحمل نمی کرد و حقایق را می بیان می کرد.

استاد عنصری در یادداشتی که در اولکامیز منتشر شذ عشق و دلبستگی دکتر به کتاب و کتابخوانی را ستوده بود.

چند روز پیش دوست فعالم نعمت الله نبوی زاده برادر امام جمعه کوموش دپه گفت که دکتر دو – سه سال آخر حیاتش متحول شده بود و نمازهای یومیه را مرتب می خواند.

دوست عزیزم امان محمد خوجملی که به علت بیماری نتواسته بود در مراسمش شرکت کند دکتر را یکی از اصلاح طلبان واقعی می دانست که به توسعه و اعتلای وطن می اندیشید.

شخصیت مختلف الاضلاع

به باور نویسنده این سطور دکتر مهران شکیبایی شخصیتی چند وجهی داشت و او را می توان از چند منظر  مورد بررسی قرار داد:

اول اینکه از نظر علمی است که بالاترین مدارح تحصیلی را آن هم در دانشگاه تهران بزرگترین دانشگاه کشور کسب نموده بود.

دوم از نظر صنفی است که سالها مسئول صنف و سازمان عیر دولتی دامپزشکان گلستان بود.

سوم از نظر اجتماعی است که دو دوره به عنوان شورای شهر کوموش انتخاب شد و ریاست شورا را بر عهده داشت.

چهارم از نظر سیاسی است که در انتخابات مجلس و ریاست جمهوری بسیار فعال بود. برای پیروزی دکتر رامین نورقلی پور نماینده ادوار غرب گلستان سنگ تمام گذاشت. برای دکتر حسن روحانی بسیار کوشید. عضو موثر مجمع تدبیر و امید ترکمن صحرا بود و  مسئولیت این تشکیلات سیاسی را در کوموش دپه بر عهده داشت.

پنجم از بعد فرهنگی است که به فرهنگ و ادبیات علاقمند بود. حامی و پشتیبان چادر فرهنگی کوموش دپه در مراسم بزرگداشت مختومقلی در آق توقای بود که گل سر سبد چادرهای مستقر در  آن دیار شعر و عرفان می باشد.

ششم. عرق و تعصب خاصی به شهر و دیارش کومیش دپه داشت که خاستگاه علم فرهنگ و مدنیت ترکمن صحرا به شمار می رود.

آخرین دیدار

آخرین دیدارم با دکتر یک سال پیش در اداره کل بنیاد مسکن گلستان اتفاق افتاد. دقایقی با هم گفتگو کردیم.او به وضعیت موجود کشور گلایه داشت و از بوروکراسی انتقاد می کرد. در آن لحطه او را ناامید دیدم.

دکتر با من هم سن و سال بود. هر دو  در سال ۱۳۵۳ به این جهان پا نهادیم. در دورانی چشم به جهان گشودیم که مردم زندگی آرام و راحتی داشتند. ایامی که اقتصاد در اوج و قدرت خرید مردم بالا بود.

اما دکتر در سالی وفات یافت که در بدترین وضعیت اقتضادی هستیم. سفره ها خالی تر و فقرا بیشتر شده است. و جز شرمندگی برای اکثریت پدران و مادران نمانده است.

پایان کلام

و  اینک نزدیک به دو هفته از وفاتش می گذرد. ما مانده ایم و خاطراتی که با او داشتیم. ما مانده ایم و افکار و آرمانها و باورهایش. دکتر اگر چه پرونده حیاتش زود بسته شد ولی کارنامه پرباری داشت. ما هم به دنبال ایشان می رویم و کیست که در این سرای سپنج پایدار بماند؟

خداوند زحینم و رحمان،  آخر و عاقبت همه ما را به خیر منتهی بگرداند و مردم را از بلای فقر و فلاکت دور کند.

* مصراعی از مولانا

** شعر از سایت گنجور گرفته شد

عکس از : حاجی قربان طریک

www.ulkamiz.ir


نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا