پایگاه خبری اولکامیز – مزدک بهروش؛خبرنگار اولکامیز
هم اکنون در حال تجربه طولانی ترین فیلترینگ اینترنت در تاریخ ایران و شاید دنیا هستیم و چون دسترسی به اینترنت نداریم امکان راستی آزمایی و صحت سنجی این ادعا وجود نخواهد داشت،پس در واقع می شود در فراز اول این نوشتار برداشت کرد اینترنت می تواند عاملی بر صحت سنجی گفتار باشد و نیز بعنوان سدی شناخته شود که از ادعای کذب برخی افراد مدعی تا حدودی ممانعت کند.
در ایران زندگی میکنیم و طبیعی است که دوست داریم جایگاه کشورمان را در مقایسه با سایر ممالک توسعه یافته در سطوح بالاتر یا دستکم هم تراز با آنها ببینیم اما سو مدیریتها و نارساییها مانع از توسعه یافتگی کشورمان شدهاند.
در کشورهای پیشرفته حکمرانی بر پایه قواعدی مشخص و هدفمند استوار است و نظام قدرت در خدمت رفاه عمومی عمل میکند.
در ایران نیز قانون اساسی به حقوق عمومی و شهروندی توجه ویژهای دارد، اما گاهی مردم و مجریان قانون در تفسیر آن دچار سو برداشت میشوند، و از همین نقطه تعارضها و رویاروییها شکل میگیرد.
در جوامع توسعه یافته ملت ها برای اعتراضات مدنی مدل و سیاقی تعریف شده دارند و اساسا از ابتدا و در کودکی آموخته اند که بعنوان انسان دارای حقوقی هستند و برای استیفای حقوق خویش می بایست با ایراد قواعد و در نهایت مدنیت آنرا مطالبه کنند.
این مدل آموزش های مدنی متاسفانه در کشور ما کمتر به آن پرداخته می شود و نه مردم و نه مجریان قانون وقعی به برقرای و نهادینه شدن آن نمی نهند.بعنوان نمونه ای ملموس داشتن اینترنت حق مسلم هر شهروند است و همانطور که آگاهید بسیاری از مشاغل،تجارتها و ارتباطات بدون آن امکان ادامه حیات ندارند با این حال مسئولان در مواجهه با کوچکترین بحران یا شنیدن صدای اولین اعتراض مردم به جای مدیریت هوشمندانه ساده ترین راه یعنی قطع کامل اینترنت را انتخاب میکنند و بدینوسیله بحران جدیدی را برای جامعه پدیدار می کنند.
طبق قوانین بین الملل قطع اینترنت در شرایط جنگی که بوسیله آن می توان اطلاع رسانی کرد و موجب نجات جان انسان ها شد به مثابه جنایت جنگی محسوب می شود اما متاسفانه اتاق فکری که چنین تصمیمی را می گیرد قطعا به عواقب تلخش نمی اندیشد در شرایطی که با وجود اینترنت می شود بسرعت در جریان اخبار و هشدارها قرار گرفت،گاهی تنها به دلیل نگرانی از انتشار چند تصویر یا ویدئو در شبکههای خارجی ارتباطات ملی و اقتصادی کشور با قطع اینترنت مختل میشود. کسبوکارهایی مانند تاکسیهای اینترنتی یا خدماتی مبتنی بر موقعیت مکانی(GPS) بهشدت آسیب میبینند و در این راستا هیچکس پاسخگو نیست.
بد نیست بدانیم جاسوسان مزدور اینترنت و GPS مخصوص به خود را دارند و نیازی به قطع شبکه سراسری نیست.
شاید بازگو کردن دو مثال واضح که چندین سال پیش از ما در شرایط جنگی بدتر از ما قرار داشته اند بد نباشد؛
در تمام ایام جنگ غزه و حملات اسرائیل غاصب و جنایتکار به این منطقه جنگ زده اینترنت این مناطق هرگز قطع نشد و دنیا شاهد تمام جنایات صهیونیست ها به کرانه باختری بود و زبانی نبود که با دیدن کشتار مردم بی دفاع و حملات وحشیانه صهیونیست ها به لعن این رژیم کودک کش گشوده نشود،همچنین در جریان حملات روسیه به اوکراین که این کشور زیر سنگین ترین آتش حملات پوتین قرار داشت مردم اوکراین در تمام لحظات از اینترنت پرسرعت بهره مند بودند و به همه دنیا تصاویر جنگ را مخابره می کردند نه تنها مردم بلکه اهالی رسانه نقشی مهم و فاعلی در این جنگ داشته و برنده جنگ رسانه ای بودند.
اسرائیل و روسیه پیش از آنکه بواسطه کثرت تجهیزات نظامی خود بخواهند برنده میدان جنگ باشند بازنده جنگ در اذهان جهانیان شدند چرا که اهالی رسانه و مردم با مخابره کردن تصاویر جنایت بار آنان مجالی برای پیروزی آنها باقی نگذاشتند.
در ایرانِ عزیز که هیچ ایرانی میهن پرستی حاضر نیست وجبی از خاک وطنش را به اجنبی واگذارد، انتظار میرود مدیران تصمیمگیر اندکی با تدبیر بیشتری رفتار کرده و مردم این سرزمین را که همیشه جان بر کف بوده و از اعطای جان خود برای وطن فرو گذار نکرده اند به نیکی و درستی دوست بدارند و سزاوار نیست هر اعتراض یا مخالفتی را با انگ اغتشاش پاسخ داده و معترض را معاند بدانند و در پاسخ کلی به هر اعتراضی و هر اتفاقی در کشور اینترنت سراسری را قطع کنند و نگاهی تنبیهی به مردم روا دارند.
در شرایط کنونی جنگی وقتی اینترنت میتواند تصاویر جنایات و تجاوزهای دشمن را در لحظه به جهان مخابره کند محروم کردن ملت از آن،ما را از حمایت جهانی نیز بازمیدارد.
www.ulkamiz.ir
