پیام فرحناز ایگدری رئیس کانون بازنشستگان فرهنگی گنبد به مناسبت گرامیداشت روز معلم

پایگاه خبری اولکامیز – فرخناز ایگدری، یکی از بانوان فعال و شاخص گنبدی است که مسئولیت ریاست هیئت مدیره کانون بازنشستگان فرهنگی شهرستان گنبد را بر عهده دارد. پیام پرنکته این فعال اجتماعی به مناسبت بزرگداشت روز معلم را در ذیل می خوانید:

باسمه تعالی

آن چنان که خداوند در معجزه ی مبین آخرین رسولش خطاب به او گفت : « ن و القلم  و مایسطرون» در ادامه در همان مرسل الهی دوباره او را خطاب قرار داد و گفت: « اقرا، باسم ربک الذی خلق » سوره ی شریفه علق آغازی شد بر خواندن ، همچنانکه به قلم و بدان چه می نویسد سوگند شده بود.

آفرینش بر مدار تناسب بود ، آنچه که توسط قلم نوشته می‌شد می توانست روحی کبریایی داشته باشد که حتی می توان بدان سوگند خورد و آنچه توسط قلم نگارش می شد باید در فعل خواندن صرف می گشت تا روح بی قرار آدمی با آموختن سیراب گردد.

خوردن سیب ممنوعه هبوط انسان خاکی به عرصه ی گیتی نبود بلکه شکفتن عطش دانستن چیزی بود که هم او در وجود مخلوق خویش به ودیعه نهاده بود ،خواندن و نوشتن نیز تکمیل همان ودیعه ی دانستن و عطش آگاهی انسان به آموختن بود.

ودیعه ی دانستن و آموختن بایست پرورش می‌یافت در سنگلاخ جهل و نادانی، حکمت خدا حکم می‌کرد ودیعه سپرده شود به برترین های بشر، رسولانی از جنس همان بشر، رسولانی که تنها «یاد آوری کننده » بودند بدون آن که بر آنان تسلطی داشته باشند چرا که خالق در معجزه ی آخرین رسولش گفته بود « انما انت مذکر لست علیهم بمصیطر».

رسولان در قامت معلمان ظاهر گشته بودند. آخرین آنها رسول ختمی مرتبت محمد مصطفی برانگیخته شد در حجاز ، رسالت محمد (ص) آخرین و کاملترین نعمت خدا بر بندگانی بود که دختران زنده به گور می کردند و در خانه ی امن الهی که به دست ابراهیم خلیل بنا گشته بود لات و عزی می پرستیدند.

بلاشک پرچمدار هدایت بشریت بر عهده انبیا گذاشته شد، این پرچم در طول قرن‌ها ،سینه به سینه و دست به دست به انسان هایی سپرده شد چرخه فلک وظیفه دانایی و آموختن بر گرده ی آنان مقدر کرد. این چنین بود که واژه ی انسانی و قدسی معلم نماد آموزش، پرورش، تعلیم و تعلم گشت .

با این وصف امروز اینجانب فرحناز ایگدری بعنوان جزیی از جامعه ی آموزش و پرورش که زمانی قریب به سه دهه از عمر خود را صرف آموختن و آموزش فرزندان شهرستان گنبد نمودم بر خود می بالم . بر خود می بالم که پرچمدار و جزیی کوچک از این چرخه ی آموزش و پرورش گشتم .

به ضرس قاطع اعلام می کنم که این بالیدن به گونه ای است  اگر یک بار دیگر در صراط انتخاب قرار گیرم باز هم شغل معلم بودن را انتخاب خواهم کرد.

فلذا ضمن ارج نهادن به شغل و جایگاه معلمان ایران زمین صمیمانه ترین تبریکات خود را نثار جامعه فداکار و خدوم فرهنگی می نمایم . باشد با برنامه ریزی صحیح و علمی کلیه همکاران فرهنگی و معلمان ایران زمین به جایگاهی که شایسته ی آن هستند، نایل گردند.

به امید آن روزها
فرحناز ایکدری رییس کانون بازنشستگان

www.ulkamiz.ir