مراقبت از تصویر بزرگان

پایگاه خبری اولکامیز –  ناصرقلی سارلی، استاد دانشگاه و فعال فرهنگی و اجتماعی:

ده سال پیش یکی از استادان بزرگ و بنام کشور که شاگردان بسیاری تربیت کرده بود و صاحب تألیفات ارزنده بود در کلاس درس دچار سکته مغزی و‌ در بیمارستان بستری شد.

وقتی خبر را شنیدم بسیار متأثر شدم چون هم در دوران تحصیل دانشجویش بودم و هم افتخار داشتم همکار دانشگاهی او باشم و یکی از کتاب‌هایم را نیز به او تقدیم کرده بودم. اتفاقاً دو هفته قبل از آن واقعه، با یکی از دانشجویان دوره دکتری به دیدارش رفته بودم تا از او رخصت بگیرم برای دفاع آن دانشجو از رساله دکتری‌اش. یادم نمی‌رود که در آن آخرین دیدار گفته بود فلانی پیری دوزار نمی‌ارزد، پر از درد و رنج است.

وقتی از خانواده استاد اجازه خواستیم تا در بیمارستان به عیادتش برویم عذر خواستند و گفتند استاد در وضعیتی نیستند که بتوان عیادتشان کرد. حتی از بردن نام بیمارستان خودداری کردند تا مبادا بی‌خبر از خانواده به آنجا برویم. رئیس دانشگاه از بنده خواست ترتیبی بدهم تا به عیادت برود اما خانواده استاد با کمال احترام و سپاس و قدردانی، عذر خواستند.

سال‌ها قبل از آن، در دوره دانشجویی از استاد فقید دکتر مظاهر مصفا شنیده بودم که بسیار مایل به دیدار ملک‌الشعرای بهار بوده است و از پسر او، مهرداد بهار که از قضا با دکتر مصفا دوستی نزدیکی داشته تقاضا کرده بود او را به دیدار پدرش ببرد. مهرداد بهار عذر آورده بود که ملک‌الشعرا در وضعیتی نیست که بتوان عیادتشان کرد. وقتی استاد دکتر مظاهر مصفا در سال‌های پایانی عمر پربرکت خویش بیمار و در خانه خویش بستری بود، همسر فرزانه ایشان خانم دکتر امیربانو کریمی (دختر شاعر معاصر امیری فیروزکوهی) که ایشان نیز استاد ما بودند اجازه عیادت از استاد مصفا را به ما شاگردان ایشان و حتی همکاران نزدیک استاد نمی‌دادند.

این همه نوشتم که بگویم ما وظیفه داریم از تصویر بزرگان در ذهن مردم پاسداری و مراقبت کنیم. منظور اصلی اینان بازداشتن ما از اصل عیادت و انجام وظیفه انسانی نبود بلکه قصدشان این بود که از تصویر باشکوه و باصلابتی که از این بزرگان در ذهن مردم شکل گرفته بود مراقبت کنند. خانواده‌های این بزرگان به‌درستی اجازه ندادند تصویری شکسته و افتاده در بستر بیماری از آن بزرگان در ذهن ما بماند تا آنان را همواره در اوج شکوه و جلال و صلابت به یاد آوریم.

باری اگر به عیادت بزرگان می‌رویم به احوال‌پرسی و دعایی بسنده کنیم و از مخابره هر عکس و تصویری که آنان را در ضعف و شکستگی بیماری نشان دهد و آن تصویر باشکوه ذهنی را مخدوش سازد خودداری کنیم.

www.ulkamiz.ir