زندگی در سکوت در عصر موبایل
پایگاه خبری اولکامیز- در دنیای امروز فناوری با سرعتی شگفت انگیز وارد زندگی ما انسانها شده است. وسایل دیجیتالی بسیاری از کارها را آسان کرده است از ارتباط با دیگران گرفته تا دسترسی به اطلاعات در یک چشم بستن حاصل میشوند اما در کنار این همه امکانات پدیدهای نگران کننده در حال شکل گرفتن است .
انسانها در کنار هم نشستهاند اما از هم دور هستند. داخل اتاق اعضای خانواده کنار هم نشستند. اما زن و شوهر با هم صحبت نمیکنند. دختر و پسر با پدر مادر گفتگو نمیکنند و والدین هم حوصله شنیدن حرفهای آنها را ندارند. همه غرق در صفحه موبایل هستند. خانهای که باید محل گفتگو ,صحبت ، محبت و خنده باشد به مکانی سکوت تبدیل شده است. این روال نگران کننده ای است انسان به ارتباط واقعی نیاز دارد به دیده شدن و شنیده شدن نیاز دارد .
زندگی زمانی زیبا میشود که بتوانیم میان دنیای دیجیتال و دنیای واقعی تعادل برقرار کنیم لازم است که گاهی موبایل را کنار بگذاریم و به چشمان عزیزانمان نگاه کنیم و گفتگو را به خانهمان برگردانیم.
درست است که دنیا با فناوری پیشرفت کرده و کارها آسان شده است اما نباید اجازه بدهیم این پیشرفت گرمای رابطه انسانی ما را تحت شعاع قرار بدهد. گاهی یک جمله ساده و یا یک لبخند ساده از ساعتها نگاه کردن به موبایل ارزشمندتر است .
شاید غم انگیزترین تصویر این روزهای زندگی خانهای باشد که در آن همه حضور دارند اما هیچکس چشمش به هم نمیافتد. عجیب است که انسان برای نزدیک شدن به آدمهایی که فرسنگها دور از او زندگی میکنند از موبایل استفاده میکنند اما برای نزدیک شدن به کسی که کنارش نشسته است همین موبایل به دیوار تبدیل میشود این عادت بزرگترین اشتباه این روزهای زندگی ماست.
روزی خواهد رسید که دلمان برای شنیدن صدای پدر و مادر دلتنگ خواهیم شد لتنگ خندههای خانوادگی خواهیم شد دلتنگ سفرهای خواهیم شد که همگی دور هم نشستهایم اما زمان آرام و بیصدا میگذرد منتظر کنار گذاشتن موبایل ما نمیماند بیایید گاهی صفحه موبایلمان را خاموش کنیم و به جای آن چراغ رابطههایمان را روشن کنیم تا غم در دلمان نماند زندگی فقط آن نیست که در صفحه موبایل میبینیم زندگی واقعی همین انسانهایی هستند که کنار ما نفس میکشند، دوستمان دارند و شاید منتظر یک نگاه و یک لبخند محبت آمیز ما هستند.
مبادا روزی برسد که به همه پیامهای موبایلی جواب داده باشیم اما به مهمترین آدمهای زندگی مان فرصت حرف زدن را نداده باشیم.
مبادا Hنقدر در دنیای مجازی غرق شویم که وقتی سرمان را بالا میآوریم ببینیم که دیگر کسی از عزیزانمان کنار ما نیستند. گاهی لازم است که گوشی را کنار بگذاریم و نگاهی به خانواده بیاندازیم.
بندر ترکمن: اناحاجی طبری نیا
عضو تحریریه پایگاه خبری اولکامیز و انجمن چاوش
www.ulkamiz.ir
