یادداشت

تلنگر – قسمت چهارم

کانون بازنشستگان یا اردوگاه صنفی؟

پایگاه خبری اولکامیز – عبدالجلیل بابایانی؛ بازنشسته فرهنگی

کانون های بازنشستگان کشوری در اصل محل همفکری و تلاش جمعی برای پیشبرد منافع اعضای هر کانون هستند.
هدف این نهادها فراهم کردن فضایی برای مشارکت فعال همه اعضاء با دیدگاه‌های متفاوت و طرح مشکلات و یافتن راهکارهای جمعی است، به طوری که صدای همه اعضا شنیده شود و تصمیم‌ها به صورت جمعی گرفته شود.

با این حال، گاهی مسیر حرکت کانون ها باصلاح دید اعضای کانون آرام‌آرام تغییر می‌کند. کانون ها به جای تمرکز بر مسائل معیشتی بازنشستگان نقد سازنده و نظرات متنوع، مشغول مسائل حاشیه‌ای و دسته‌بندی‌های داخلی می‌شوندو حتی فراموش می کنند که صندلی ها امانت هستند ..

بدین ترتیب افرادی که در قسمت مدیریتی قرار می گیرند، حفظ حریم اردوگاه برایشان در اولویت قرار می‌گیرد و مسائل اصلی و هدف اولیه کانون غالباً مغفول می‌ماند.

در چنین فضایی، پرسش و نقد کمتر جای خود را پیدا می‌کند .

در پایان، حفظ استقلال اعضاء، روح جمعی و فضای گفت‌وگوی آزاد، سرمایه اصلی هر کانون است و توجه به این نکات می‌تواند مسیر اصلاح و بازگشت به اهداف اولیه را هموار کند.
6 آبان۱۴۰۴

www.ulkamiz.ir


نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا