یادداشت

چند سئوال

پایگاه خبری اولکامیز – چند سئوال از جناب استاد احمد مرادپور مطرح میکنم.

لطفا در حمایت از پافشاری به داشتن صنعت بی سرانجام هسته ای به سوالات زیر پاسخ دهند .

همچنان که مستحضرید نسلی قربانی نزاع بی سرانجام هسته ای شد . عمر ، جوانی ، آینده و آرامش یک ملت خرج توهمات هسته ای، ایدئولوژیک و بازی قدرت شد .
چرا هرگز دنبال مذاکره واقعی و نجات کشور از مسیرهای بین المللی و چهار چوبهای تعیین شده نبودید؟

آیا می دانید آمانو از دهها تخلف هسته ای چشم پوشی کرد تا بلکه مسیر هموار شود و ایران به این صنعت دست یابد. اما کلنگ گزلا و تورغوز آباد و دیگر مکانها دور از چشم آژانس سر بر آورد؟

اگر پنهان کاری و لاپوشانی نبود چرا مراکز هسته ای را صدها متر با بتن مسلح استتار کردید؟

کدام متخصص هسته ای میتواند بگوید اورانیوم غنی شده ۶۰ درصد کاربرد غیر نظامی دارد؟

آیا ریختن ۲ تریلیون دلار به پای هسته ای که منجر به فرو رفتن صدها هزار سر به درون سطل های زباله شد همچنان ارزشمند است؟
آیا تنها وجه توسعه ، قدرت ، شکوفایی و اقتدار را در داشتن صنعت هسته ای می بینید؟ یا نه میشد با این پول قطب صنایع دیگر مانند خودرو ، مسکن ، کشاورزی ، گردشگری و غیره شد.

آیا اگر این پول را در فازهای متعدد عسلویه هزینه می کردیم کشورهای همسایه می توانستند در مقابل کشورمان خودنمایی کنند و دختران و پسرانمان را به خدمت بیگاری و برده جنسی بگیرند؟

نورمحمد مرادی – بجنورد

WWW.ULKAMIZ.IR


نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا