گفتگو با حافظ قرآن، عُزیر سعید قوجق

پایگاه خبری اولکامیز – عبداللطیف ایزدی:

یکی از همکارانم در دبیرستان شبانه روزی امام خمینی روستای کاکا، جوانی است بی ادعا ولی نخبه. وی دبیر دینی عربی می باشد. فردی مذهبی و متدین است که تمام قرآن را حفظ نموده و صاحب عناوین مختلفی در این رشته می باشد. به مناسبت فرا رسیدن ماه مبارک رمضان فرصت را مغتن دانسته و با این معلم  دانش آموخته حوزه و دانشگاه مصاحبه ای انجام دادیم که در پی می آید :

 خودتان را معرفی بفرمایید در کجا سکونت دارید و چند ساله هستید؟

بنده عزیر سعید قوجق هستم ، ۲۵ ساله از شهرستان گنبدکاووس، روستای سلاق یاسی تپه.

چه عاملی باعث شد که به حفظ قرآن روی بیاورید؟

بسیار خوشحالم که این فرصت را به من دادید تا از تجربه‌ی این مسیر معنوی و علمی برایتان بگویم. در حقیقت شروع کارحفظ قرآن کریم برای من آمیخته‌ای از «احساس علاقه» و «آرامش‌طلبی» بود. در دوران نوجوانی، احساس می‌کردم کلمات قرآن آهنگ خاصی دارند که وقتی آن‌ها را تکرار می‌کنم، ذهنم از آشفتگی‌های روزمره پاک می‌شود. اما عامل اصلی، کشف یک معنای عمیق در یکی از آیات بود که جرقه‌ای در ذهنم زد: *«ألا بذکر الله تطمئن القلوب»* با خودم فکر کردم اگر ذکر خدا آرام‌بخش است، پس داشتنِ تمامِ کلام او در سینه، باید مصونیتی همیشگی در برابر اضطراب‌های دنیا ایجاد کند. همچنین تشویق‌های خانواده و دیدن حافظانی که الگوهای اخلاقی در جامعه بودند، کشش عجیبی در من ایجاد کرد تا این کتاب را نه فقط روی تاقچه، بلکه در قلبم داشته باشم.

قرآن را کجا و چند ساله حفظ کردید؟ استادان شما چه کسانی هستند؟

من مسیر اصلی حفظم را در دوران طلایی نوجوانی، یعنی از ۱۴ سالگی شروع کردم و به یاری خدا توانستم در کمتر از ۲ سال کل قرآن را حفظ کنم. حفظ را در دارالقرآن امام شاطبی (ره) ، واقع در گنبدکاووس شروع وبه اتمام رساندم . آن فضا برای من بسیار الهام‌بخش بود؛ چرا که در کنار هم‌سن و سال‌های خودم بودم و یک رقابت سالم و رفاقت معنوی بین ما شکل گرفته بود.من مدیون اساتید بزرگی هستم که هر کدام درس متفاوتی به من دادند و زحمات بسیاری را در این مسیر برای بنده متحمل شدند. مِن جمله: استاد بزرگوارمهدی قاری آقچه لی ، استاد حفظ بنده واستاد بزرگوار ایل امان قاری مشرقی، مدیر و موسس دارالقرآن و همچنین استاد صوت ولحن وتجوید بنده که برای هر یک از این عزیزان از درگاه ایزد منان ،سلامتی و طول عمر را مسئلت دارم.

حفظ کل آیات وحی در شما چه تاثیری گذاشته است؟

تأثیر آن را می‌توانم در سه بخش خلاصه  کنم: تقویت عجیب حافظه و تمرکز: حفظ کردن آیات، مثل یک ورزش سنگین برای مغز است. من متوجه شدم بعد از مدتی، قدرت یادگیری‌ام در دروس هم چند برابر شد. ذهنم یاد گرفت که چطور داده‌های حجیم را دسته‌بندی و بازیابی کند.

. نظم اخلاقی و رفتاری: وقتی شما حامل آیات هستید، ناخودآگاه در موقعیت‌های مختلف زندگی، آیه‌ای مرتبط در ذهنتان تداعی می‌شود که برای شخص بهترین راه را نشان میدهد. قرآن برای من نه فقط یک متن، بلکه به یک «ناظر درونی» تبدیل شد.

نگاه متفاوت به هستی: من یاد گرفتم که به اتفاقات زندگی به صورت سطحی نگاه نکنم. صبوری در برابر مشکلات را از قصه‌های پیامبران (ع) در قرآن یاد گرفتم و این به من اعتماد به ‌نفس و آرامش عمیقی داد.

چگونه توانستید در کنار حفط کامل قرآن، به دانشگاه فرهنگیان قبول شوید؟  

این سئوالی است که خیلی‌ها از من می‌پرسند و پاسخ من همیشه یک کلمه است: « برکت در زمان »  من از تکنیک‌های مدیریت زمان استفاده کردم. سحرخیزی: طلایی‌ترین زمان من، ساعات بعد از اذان صبح بود. در آن سکوت مطلق، ذهن مثل یک لوح سفید است که آیات را به سرعت جذب می‌کند. استفاده از زمان‌های مرده: در مسیر رفت‌و برآیند به مدرسه، به جای گوش دادن به هر چیزی که فایده‌ای نداشت، فایل‌های صوتی تلاوت (ترتیل) را گوش می‌کردم. این کار باعث می‌شد آیات در ذهن من تثبیت شوند (مرور غیرفعال)

 چه سالی و درکدام رشته به دانشگاه قبول شدید؟

 بنده در سال ۹۸ در آزمون سراسری شرکت نموده و با عنایت الهی رتبه خوبی کسب نموده و تحصیلاتم را در دانشگاه در رشته ادبیات عربی ادامه دادم.

در ایام دانشجویی آیا در مسابقات حفظ قرآن شرکت کرده اید و مقام آورده اید؟

در ایام دانشجویی و حتی قبل تر یعنی در دوران دانش آموزی به لطف خداوند متعال رتبه های خوبی در مسابقات حفظ کسب نموده که برخی از انها عبارتند از:

رتبه  سوم مسابقات کشوری دانشجویان درسال ۱۳۹۹ در رشته حفظ کل، رتبه سوم مسابقات کشوری دانشجویان در رشته ترتیل در سال ۱۴۰۱ ، رتبه اول مسابقات کشوری دانشجویان در رشته حفظ۲۰جزء  درسال ۱۴۰۰

برگزاری نماز ختم در ماه رمضان یکی از آیین های مذهبی مردم ترکمن است. چند سال است که در نماز ختم شرکت می کنید؟ وهر شب چه مقدار از قران را  می خوانید؟

بنده از همان دوران ۱۴ سالگی تا اکنون توفیق این را داشتم که نماز تراویح را اجرا کنم و هرشب تقریبا یک جزء از قرآن کریم در آن شب های مبارک تلاوت میگردد.

  شرکت در نماز ختم چه تاثیری در جوانان دارد ؟

« تراویح» که در شب‌های ماه مبارک رمضان اقامه می‌شود، صرفاً یک نماز طولانی نیست؛ بلکه برای یک جوان، یک « دوره خودسازی» و یک رویداد اجتماعی عظیم است. ‌اگر از دیدگاه یک حافظ قرآن که خودش در این محراب‌ها ایستاده به این موضوع نگاه کنم، تأثیرات آن را در چند مورد کلیدی می‌بینم. پیوند عمیق و زنده با قرآن برای جوانی که شاید در طول سال فرصت زیادی برای مطالعه عمیق قرآن نداشته باشد، نماز تراویح فرصتی است که در طول یک ماه، یک بار کل قرآن را از زبان قاری بشنود. این «سماع» (شنیدن) مداوم، مفاهیم قرآن را از حالت مکتوب خارج کرده و به قلب جوان تزریق می‌کند. آیات درباره بهشت، جهنم، اخلاق و داستان‌های پیامبران در ذهن جوان رسوب می‌کند و باورهای او را تقویت می‌کند.

‌  تقویت صبر و انضباط شخصی ایستادن طولانی‌مدت در نماز تراویح (که گاهی بیش از یک ساعت طول می‌کشد) بعد از یک روز روزه‌داری، تمرین فوق‌العاده‌ای برای «صبر» و «ایستادگی» است. جوان در این سن لبریز از انرژی و گاهی کم‌حوصلگی است؛ اما تراویح به او یاد می‌دهد که چطور بر خستگی جسمی غلبه کند و ذهن خود را روی یک هدف متعالی متمرکز نماید. این دقیقاً همان «اراده‌ ای» است که او در تحصیل و کار به آن نیاز دارد.

حس هویت و تعلق اجتماعی تراویح یکی از باشکوه‌ترین تجمعات مسلمانان است. وقتی یک جوان در صفوف منظم کنار پیرمردان، کودکان و هم‌سالان خود می‌ایستد، حس می‌کند که بخشی از یک «امت بزرگ» و یک هویت جهانی است. این حضور در مسجد، او را از تنهایی و انزوای دنیای دیجیتال بیرون می‌کشد و به او «نشاط اجتماعی» دینی می‌دهد.

پاکسازی روانی و آرامش محیط نیمه‌تاریک شب، صدای خوش قاری و خلوت با خدا در میان جمع، حالتی از آرامش عمیق ایجاد می‌کند. برای جوانی که در معرض استرس‌های تحصیل، آینده و فشارهای روانی است، این نماز حکم یک «تخلیه بار منفی» را دارد. بسیاری از جوانان در همین سجده‌های طولانی تراویح، مسیر زندگی‌شان را پیدا می‌کنند و با خدا عهد و پیمان جدیدی می‌بندند.‌

الگوپذیری و مسئولیت‌پذیری دیدن هم‌سالانی که به عنوان حافظ قرآن در محراب می‌ایستند و با تسلط نماز را اقامه می‌کنند، انگیزه عجیبی در سایر جوانان ایجاد می‌کند. این باعث می‌شود آن‌ها به این باور برسند که می‌توان در دنیای امروز هم جوان بود و هم با قرآن زیست.

‌ در مجموع، تراویح برای جوان یک رزمایش معنوی است که باطری ایمان او را برای کل سال شارژ می‌کند و به او یاد می‌دهد که لذت‌های معنوی، بسیار پایدارتر از سرگرمی‌های گذرا هستند.

منبع – مجله ترکمن دیار شماره ۳۳ بهمن و اسفند ۱۴۰۴

www.ulkamiz.ir